WikiPoemak
De DELiWiki
Contenido |
Fragments & Variations
LOAREN ANAITZAKOAZ AMETS
Koldo J. Garai
Ikusi izan banu
zeruetako txoria
Itsas txori hegaluzea
lepora igoko nintzaion
eroan nintzan aire tolesgetara
Iparraldetik Hegora
biaje eternal batean
Ikusi izan banu
basoetako ehiztaria
etxeko oreinaren bila dabilena
eskainiko nioke neure bihotza
ibaian ikuz zezan
adar joleari eman ziezaion
opari
oreinaren truk
Ikusi izan banu
haizpeetako olagizona,
mendiak egin zituena
eskatuko nioke
mendizko harresiz inguratutako zuloan
ezkutatu nintzan
betiko,
ahanzturaren laino artean
gal nendin
Baina ez dut aspaldi ikusi
arratoia ez den itsastxoririk
hiltzaile ez den ehiztaririk
eta sua eta burdina ezezagun zaie olagizonei
Ez dut aurkitu
nitaz erruki den irakurlerik
zurrunbiloka ez dabilen haizerik
lerroz lerro ezarri gabeko basorik
edo naturik uzten ez duen ahanzturarik.
Airea, basoa, ibaia, lanbroa;
hemen lotuko naiz
hautsez dindaturiko zoru urdin honi enpikatuta,
etxe guztietako leihoen danbatekoak entzuten,
danbateko bakoitzeko haragi puska bat
usteltzen zaidalarik.
Ars Inueniendi Themata: Bilbok zazpiehungarrenean aidanez
I. Ars Inveniendi Themata
(Gabirel Aresti akorduan)
Lamiakotik nindoiala
Lamiakotik nentorrela
irudi batek saltatu eustan
Nik gura ez nebala:
Ezkerretara etxe batzuk
Langileria auzoa da bera
Eskoira ola eta lantegia
Lan bai lehen, orain hauri (los de mauri) , dana arratoia
(zorriek eta saguek mobiduten dauie-ta birtualki mundua).
Langileria kalea eta
Bero da eta zarata,
Ijitoak jezarrita,
Olgetan umeak (umeak ijitoak) jugoia soinetik erantzita, eta benetan,
Hamen dator oinez gure maurua
Lepoan etxe bat salgai,
Ze pena Zarama taldea desagertu egin zana
Baina, esaistazu Gabino
zein hizkuntzatan eingo dauien birao,
Ijitoak eta marrokiarrak,
Zuk ondo dakizulez
Gizonak eta, egia dinotsut Gabino, emakumeak ere
birao egin behar dauielakon
Ogirik jango badauien,
Bai Gillenek eta bai besteak
Denbora baten on ohi neritzun
Itxotxori batek eroan nendun
Eroan eustazan gora begiak,
ez jainko batengana
Dorretxe baten horma jausietara,
Ondiz Sasiak janda, sasikoak janda,
Odol galduak
(Eran-dio odola
ez erderak)
Eta han dinostazu, Gabino,
Zelan gizonak buruko zuria,
Buruko zuria daroan soinean,
eta pregunta egiten dauela,
berak gizonak,
Horrek hango goikuek,
Zertzuk ete diezen:
Eta ostabe erretuten gariez
Eta ostabe hasten gariez ijito eta marrokiarren etxeen ganean
Eta ostabe dinosku ezetz, hango hormak, sasi(ko)ak janda dauzenak
Eta ostabe diotsagu "je ne sais pas"
Eta ostabe hasten gariez
geure buruak lotsatik begiratzen,
Burgoko maisua dala-ta, eta haulan
Zuk badakizu-eta,
Bardin bardin dalakon
Laudioko tximiniak zein Martuko Dorrea,
Diruak Tobaritxatu eta destobaritxatuak eurak;
Behin hil ezketino
haulan politxo-politxo iminita sikeran
zer ginian esan degiegun geure imioi,
Eurok esangoskuie-eta ostantzean nortzuk garizen,
buruko zuria dakoienak:
(El castillo de Butrón no se parece a ningún castillo de ESPAÑA del siglo XIV
idiomate navarrian hitz egiten zauenagaz ahaztuta, astuta
sino más bien a los del sur de FRANCIA )
Historiatik beti atera daitekezelakon edozertariko arrazoiak,
Greko eta Goia
Halan dino Freudek,
Historia ameseta dalakon,
Ameseta eta batez bere,
indarra dakonaren arrazoien lojea,
gordailua eta haztegi.
Baina mudadu nindian
Orain aitxegaz nago han,
amesetan,
Eta Kanpo Bolandinetik gabiltz,
amesetan, pozarren
Eguzkia da eta domeka da
Eta ez deutsat begituten alboko berebilari
Ganixek eskapularioen atzetik egin zauelez, palinodiaka,
Nik besteari,
amesetan itxotxori baten itzalak daroastaz begiak ostabe,
Ibaiari begituten deutsat
Eta Aitxek haulan dinost,
Horreri errekari espainolak nerbion esaten deutsoe
Eta guk barriz Ibaizabal,
Zabala dalakon
Ni imie nai ondinokarren, amesetan,
lau urte,
gero atarako zauien El nervión periodikua, dana erderaz,
Euskaldunak, Bilboko ia laurdena,
Washingtoneko afrikarrak baino txarrago,
ez gariez bape esistitzen eta
Eta geroagogarrenean,
Aurrerago
aitxek ostabe:
Honeri plazari espainolek De España dinotsoe
Eta guk Euskaldunek Biribile,
Biribile dalakon
Eta haulan jausi naitzen kontura
Gure izenak eskueraz ez dauiela asko be balio ze
Guk gauzak zelakuak diezen esaten dogulakon
Eta ez haulako izen bat,
esatilez porque sí esan legiona.
Zerren penetan bihur zekidan
Gero itzungi dot aitxe
beran erruagatik joan zalakon Ama amesetan galduta,
Eta hurrungo egunean eskolara noa,
Eta dinotsat albokuri
"Es que yo soy estrangero"
"Extranjero? De dónde?"
Eta nik: "Basco"
Eta han non ez dinostan berak be: "yo también"
Hauntsek bai ez dotena bape enteniduten
Ze nik la "mitáh" erdia edo bikotxa ete dan ondo-ondo be ez dakit
Eta fubolean gabizenean be baloia pasateko "gomina" esaten dot,
eta sakakadie emoten dostienien "no me sakes" dinot
Eta danak eitxen dostie barre eskolan
Eta hareri morroieri bapez barreripez ondinokarren.
Hor be arrazoia zeuk Gabino, en palabras corto bizkainoa.
Eman zengidan gloria
Ikusi dot Aldabe dorretxea, Bilbon,
Abade, lekaime, fraile, hermanu eta guztien atzean
ondo tapata egoan lehen.
Orain alborik albo gorantz zabaldu deutsoe zauria
Mendian, Axerrotarantz
Polizikoen albotik,
distrito suizidatik gorantz
Eta ha be jausiko da, botako dabe, ahal dabe,
kateak itsusiak baitira injenieroen autopistetan
Eta gudot geure imie
Euskeraz eskolara eruen
Baie ondino ez dakit zelan urten amesetatik
Eskola danak diezelakon guraso erdaldunena
"Iniciación al enusqueera",
total esfortzu handiagaz ganera,
"eskerrik asko mile biderrez untziko maisuoi" esan bikotzague
euskeraz be badakitsuie kantaren bat edo beste eta
pentsa zelako mesedie egiten doskuien eskuerea ikasten dabizenak
total esfortzu handiagaz ganera;
Ze ni ez naiz esistiduten
Haulan esan deust neure ezagun batek, areago:
"Orain aipatuko ez ditugun arrazoi historikoak direla merio".
Washingtoneko txinatarrek euren periodikua dakoie txineraz
Washington Bilbo baino handiagoa ez da
Neuk ikusi dot eta,
Beasainen eginiko metro wagoi batean,
(han be "Nº Astos: 59" jarriko ete dauie?)
(Zemat txinatar egongo diez Washingtonen?
Bilbon euskaldunak beste ala gitxiago?)
Eta Londresen be bada euskeraz imien eskolarik...
Baakizu, eskualdune izatea
errezagoa da Ameriketan,
hemen Espainian baino.
Ez dakit
Igual
Itxotxori bat hartuta,
edo zikoinak eroanda,
Edo enaden begiakaz bat eginik
Libertatearen bila joango naiz
Justizia txistularia ez danera
Zuzenbidea debekatua ez dagoenera,
Asago,
lestera edo
Nire euskalduntasunaren mugak
Ediro dagiadazan.
II. EPOCHÊ
(B. Atxagari, bideagatik eskerronez)
Neuk ere gurako nuke targum bat idatzi,
gurako nuke egia bakar hori
neure pirqé gorriakaz hornitu,
(Rabbí Eliezerrek baino ondinokarrenean ere hobeto
eta neure burua gorago)
eta glossa horren inguruetan
pizti ikaragarriren bat
(Zosimok berak baino)
kolore bizi(ago)ez
miniatu.
Gurako nuke "tetramerein ten philosophian" bezalako berba gaitzez
Nire poesia bete...
Egia ziur bat eduki ezketino
(Demagun "Jainkoa"
demagun "Herria"
demagun "Progresso epela"
demagun lana, kotxea, etorkizun profesionala, etxea
demagun makutoa, pina eta fularra,
edo preskribatutako beste edozein moda
Egia horri berari
egingo nizkioke
NEURE marginalia ederto oldoztuak
eta gerokoek (behar bada) esango lukete: oi! Ai! edo boff!,
Baina itzul gaitezen geurera,
"epoché" dinot,
hots, poesiak mundua parentesi artean jarri du,
hots, poesiak ahaztu du nola josten ziren mendiak, ibaiak eta uriak,
hots, poesia pelukeriara doa bere negarrak publiko egitera
hango bezeroek esan diezaioten
ene alabea baina,
koitadeak zenbat sufritzen duen
eta bide batez zelan edertzen duten malko anpuluek;
baina phenomenologikoki konturatu egiten naiz,
esentziaz, existentziaz, cogitoez, ergoaz eta sumaz
konturatzen naiz
ez egia bakarra ez dagoena,
hori Galileok, Cervantesek edo Picassok
(ez naiz oso ondo akordatzen nork)
asmatu ei zuten eta.
EZ;
konturatu egiten gara, barren,
egia, egiak, gezurrak...
ez direla sartzen
Broadway eta 26. karrikaren kantoitik;
abiadan eta korrian,
begitu barik,
igarotzen garenon Munduan...
egiek, gezurrek, memoriak, ametsek...
ez dutela ia ezertan ukitzen
bizi dugun mundu hau.
Adibidez,
Fikziozko Sartreren
balizko bigarren egutegi batetik atera nezakeen hau:
Bilbon 1996-IV-18an
Ene Martha maitea:
Gaur atzo baino egia bat gehiago dakit,
alegia, gizakiak asko sufritzen duela,
eta horretarako idatzi dizut.
Sendejako autobusen teilapean
bizi diren atso-agureak
ez zeuden bart,
betiko legez,
elkarri beroa ematen,
manta beraren azpian;
oraingotan,
hango zutabe bana ohapuru bihurturik,
pozarren-edo beste negu bat iraun dutelako,
andrea lo eta gizona,
pozarren-edo, gizona legitzen zegoen,
Jet-societyren gainean ipuinak irakurtzen,
halako aldizkari bategaz, pozarren-edo
negua igaro dutelako bizirik...
Edo ostantzean,
nik imajinatu dudan arrazoi horixegatik ez bada,
behar bada beste honengatik izan daiteke:
gizonak izen bat ere bazuen garaia akordura ekarri duelako, edota
etxeduna zenean, berak ere botoa ematen zuenekoa gogoratu duelako,
Beste barik, bihotzez zurea orain etab.
Eta, baina, halatabe,
bada
gure intelektualitate Wagner, Goethe edo Bukowski zaleak (Transbluesency)
inoiz sekula santan ezagutuko ez duen (Baraka)
poeta negro bat, (Imamu)
Zuri zakildunen Historian
Sierra Leonaraino baino ez onartua, (LeRoi)
Hots, memoriatik bahitua, (Jones)
30 urtez dabilena
Newarketik Harlemera (Amiri)
Anti-egiak sortzeari
Ekin eta ekin,
eta horrexeri
ondo pozarren
plagiatuko nizkioke
bere poemak.
Neuk ere dena erosiko bainuke,
adibidez hauxe berau:
"Bageunden gu hementxe
Jainkoa
Bera Baino
Lehenago
Geuk
Asmatu genuen-eta
Bera
Eta zeitiko?
Horixe da galdera ona/hostialako
Itauna."
"Lord Haw Haw (as Pygmy) #37"
All Blues
Miles
III. A.M. (Arduralaritzako Maiteñoari)
Irribarretsu datorkigularik
Eguzkiaren izpigintza
Eta kautan harturik
trenaren jardunbideek, alegia,
Malko guztien katarsi irizpidetikakoek,
Adio esango deuskutela
eta halaber adio esango deutsotela
Inoiz izango ez dugun
Zoritxarkuntzari,
Gurea beti izango baita
Aipatu eguzki izpigintzaren
Esleipen eta isla gardena,
HONAKOA ADIERAZTEN DUT:
Azpian sinatua naizena
Horretarako nabilkizula
Kudeaketa guztiak egiten
Maitegintzan beste trenpa bat hartzen,
Egitasmoak egituratzen
Egitarauak egutegitaratzen
Eta egitate bihurtzen.
Zurea,
agiria jaso dezazunetik eta
etzidamu guztietarako,
Iraungi ezin daitekeen arreta eta
Ikuskapen oro eskaintzeko asmoarekin
Gregor Samsa,
barruko postaz.
IV. Ogiarekin
(Ernest Lluchi gorazarrez)
Emadan, adiskide,
maitasun apur bat,
kantatu eta kantatutako eurien
eta,
diote,
eskapularioen
Bilbo loguratsu honetan.
Esaten huen heuk ba
Baietz ba,
holan berba eginda
ematen dudala
idazle horietako bat:
ezpainak denak zuri-zuri
stanza
eta nazio garbi-huts
eta elebakarrez beteta,
haginak berriz beltz-beltz eginda,
antologia eta belaunaldiak
kabiarrezko tintaz
idatzi eta sortzeaz dituztenetakoa;
Halan holakoxea ematen dudala,
Arenalaren eta Unamunoren
Arako Bilbo ximeldu
eta tertulia bakoitzean
mila bider saldutakoarekin
fida diren horiek bezalakoa,
itsu boteretsuak eurak,
HISTORIA ahobete diotenak,
Baina, aldiz,
ikusi ezinik dabiltzanak
Aldatzetik Beherantz dagoen
Errementari hura,
harriari bere sekretua
osten jakin zuena.
Baina lagun,
emadan maitasun apur bat ba, Txo,
auzolotsaz akabatutako
eguzkien Bilbo honetan;
bizitza berba handiekin
berrasmatu gura duten horiek
ezagutu ez eta etiketatu
besterik egiten ez dutenek
bonba-karta batez
gerrara
eta alferrik nekatzearen penara
gidatzen gaituzten honetan.
Ez du irten nahi, ez,
ez da eguzkia atera,
ez da artean maiatza.
Badakit,
Lehengoa legez ez dena,
orain ez duela Bilbon
euririk egiten,
edo sano gutxitan,
ozonoa txarto dagoela oso,
izerdiaz herdoildu egin zela eta gorritu
burdina,
gaur barren,
gauaren eta langabeziaren bluesetan bizi garela,
hauts zuriaren zainetan bilatzen dugula-eta Esne Bidea.
Baina emadan ba apur bat,
adiskide,
hik badakin-eta
gure maitasuna
ez dela Prematika ez,
baina Foru eta Pribilegioa,
eta susmo duela
susmo
iraultza guztiak
iraultzak
erosi egiten direla,
barrutik ihartu zirela;
Gaur,
Roldán eta Barrionuevoren krimenek
preskribitu dutenean,
ziegetako aldarriek
gaua zulatzen dutenean,
beldurra eta mesprezua
mass eta mediaren morroi diren honetan,
inportantea baita guztiz
geurea... eta zeuona.
Ogia eta maitasuna,
Arren ba,
Ene konpainia ba,
Ogi kide, Lagun, adiskide,
falta barik gero,
eurok barik hil egingo najona eta.
V. Gorua gerrian eta gogoa jolasean
Soloan nagonean
Eguzki berotan
Nire pentsamendua
Lekurik askotan
Pediatrarenean gaude,
Ezagutzen dut nire kidea
Nekatuta dago, badakit nik,
Eta ikaratuta,
Ondo ezagutzen baitut nik nire kidea.
Pediatrak halan diotso,
"cuando le des pecho "
ikusi dut kartela pediatraren buruaren gainetik:
EL PECHO NO TIENE HORARIO
eta hasi naiz gizonezkoen hantustearekin:
"zertan daude ba sindikatukoek langileen kolektibo honetaz arduratu barik"
"No! Los pañales se los cambio yo!" diotsot pediatrari
begiratu dit pediatrak, sumatu ere ez zuen egin
nire presentzia,
ordura arte,
behin begiratu
eta ostera ere nire kideari,
aurrerantzean ez nau begiratuko,
ez gehiago,
nik zakila baitaukat, eta ez titirik,
biberoiak ez du balio,
ama txarra izan nahi ez baduzu behintzat,
aita txarra ezin izan gurean,
zakildun eta biberoidunik ez baita ezagutzen gurean,
igual larrialdietan,
"langabezian egongo da segurutik" andre batek besteari ahopeka
edota brodatu gabeko izarekin, agian,
edota urdina eta arrosa ez leudekeenetan, agian,
edota literaturan igual.
Nekatuta dago nire kidea,
eta ikaratuta,
eta triste, batez ere triste,
bere bihotzean segurutik hauexek dira entzungo dituen ahotsak:
"motorra saldu eta kotxea erosi egin beharko duzu orain ba"
Ez dakit zer egin,
Nik zakila daukat,
Eta painalak aldatuko dizkiot umeari.
Nire kidearen patrikeratik dandarrez paper bat ikusi dut,
Ez dut nire kidea ezagutzen,
Nik umea nahi nuen,
Berak agian ez , hainbeste , agian
Eta ezkutuka ostu diot papera patrikeratik,
Ostu-ostuka nabil irakurtzen komunean,
Orain komunean egoten naiz luze,
Berrogeialdian,
Nire kidea triste dago
Begiak handi-handi,
Mangatuta dago eta
Ikaratuta
ingurukoen pozerako
Ez dakit zer den nire kidea izatea
Eta mangatuta dago eta triste
Zinea gustatzen baitzaio
Eta paperean dio:
"Umea egin baino lehenago,
bederatzi hilabetez nagoela,
azken saio gisa,
Jeanette Wintersonen "The poetics of Sex"etik
aterariko berridazketa,
Dotrina bateko galderak bezala
Bertsotan emana:
"Ene alabea, zergatik oheratzen zara ba emakumeekin?
Picasso nire maitalea da, Picasso garai urdinean,
Lehen, maitalea garai gorrian zen,
Mutx-gorrian
Erdiz erdi ezpainak musuka.
Zezen-maitaleak zezen-toreadore bilakatu du
Zirkuluan,
Jantziak gustatzen zaizkit
Eta zetazko mediak eta ligeroak
Toreadoreak zezena zartatu duenean, dudanean,
Toreadoreari irten dio odolak,
Zezenari ez,
Neskalagunak zidan ezpata emana,
Eta hala ere erabiltzaileak bere burua odoletan jarri
Eta maitalea, alboan, etzanda adar baten gisan
Ligeroa eta mediak soinean txukun-txukun
Eta ni berriz arnas bakoitzean.
"Beste galdera bat neskok:
Zuetako nork egiten du gizonarena?
Picassoren zainak
Arrainak zuzgoran eta arrainak zuzbeheran dira
Harekin oheratu nintzen lehen aldian
ezin ikusi marmorezko zutabelako hanken artetik
Azula bere zainetatik zuzbeheran
Aiztoaz jo eta kolorez aldatuko da,
hilero aldatuko du kolorea,
Ezagutuko dut logelaranzkoan uzten dituen aintzirengatik
Arnasa azula du,
aire hotzean;
Atzamarragaz mirakuluak egingo ditu
Beheko eskualdeetan,
bere agintea holan hedatuz.
Azulez janzten da,
Madonnatzat har dezaten
Santua dela ohar daitezen
Beraz, belaunikatzea otu zait
eta handik dakusadana ondo dago,
Beraz, santugarria izan behar du
ukitu gabeko hainbeste osinetako urak dastatzeak.
Baina ezin diot gaina hartu bera kopiatuz,
Ez baita farfaila, ez bainaiz sarea,
Ez bainaiz dardoa, ez baita diana.
Behinola,
itsaso aldean jolasean geundela
Kendu nituen alkandorako botoiak,
begira ziezazkidan bularrak, nahi izanez gero;
"lotu ostabe, ez naiz-eta santua" dinost, eta egia da,
ez da santua, baina gure oinak neurri berekoak dira
harean ezin esan norenak diren lorratzak,
harenak, nireak.
"Eta, zer egin ohi dute lesbianek ohean ba?
Bruzak eta pintzelak garbitzeko baino
Ez dute izarek eta misarropek balio
Izaren azpian Montparnassera gabiltza,
Bapiruka.
Hau da, Picassok pintatu gura nau,
Baina, horren ordez, sexuan dihardugu.
Arte Ederretako fakultatean ezagutu genuen elkar
Karrajo argitsu batean, eguzki begitan bera,
Eguzki berotan,
Hain azkar etorri zinen nigana,
desegin zela olioa eta koipea urtu zure oinazpietan;
Astiro-astiro neska! Neuk ere erabil zaitzaket-eta mototsetik hartuta!
Nire hankarteko espazioa betetzen duena
ez baita zure mihi artistikoa,
Izaren azpian
eraikitzen dugun ortzia baino;
Igluaren barruan, dena zuria,
zuriz eta zuriz eta zuriz,
Nor zegoen noren gainean
segun eta nondik begiratzen duzun.
Apurtuko dut haren izotza,
Eta eskatuko diot arraina,
Arrantzu ederra negua izan arren,
Suetagaina amataturik
eta errenta ordaintzeke baina,
Hala ere, arrain bana esku bakoitzean,
eta beste bat ahoan
Maitasuna ez da olioa, eta ni ez naiz motorra
Maitasuna zeu zara eta hementxe naukazu
Oraintxe.
"Zergatik gorrotatzen dituzu gizonak?
Sapphok pitzatuko ditu historia liburuak
Suzko mihiez
Eta Poesiak igarriko du erekzioa
Bai, noski, emakumeok ere erekzioak dauzkagu;
Hitz dardaratia, badator eta badator printzea
Dorretik erreskatatzera, eta zu zain,
Begira egoteaz aspertuta.
Igoko zaitut eta erakutsiko dizut
zelan tamaina ez den kontua
Batez ere zentimetrotan kontatua.
Heroia izatea gustatzen zait niri,
Eta irlara bueltatzea,
Neskez betetakora,
Lesbosen ateak beti baititugu zabalik,
eta besoak, eta ezpain guztiak.
Baina neska gaixoak,
Zuen irletan,
Hitzen kanpoaldean
atrapatuta,
hitzak eurak esangurari loturik dauden bezalaxe,
Gorde barruan, diotsute
Itxi leihoak eta hankak pezeta bategaz,
Ez egin ezezagunekin berbarik,
Ez arriskatu eta ez saiatu
Hitzokin guztiokin gizona andrazkoari zuzendu zaio
Ez beste gizonezko bati,
Kontinentea gizonezkoen Txoko pribatua baita."
Papera
Apurtuta zegoen,
Kasu hauetan gertatu ohi den bezala,
Finitu barik,
Gogoratzen dut nik ondo,
Orain lanetik nator,
Nire irlara,
berandu,
Ez nator korrika batean,
Nire irlara,
Oso nekatuta baino,
Ez dut zinera joan nahi,
Kontinentera,
Ez dizkiot painalak aldatzen gure umetxoari,
beranduegi da beti
Heldu naizenean, umea bainua hartuta dago,
Bihar ere ez dut ikusiko,
holan lasaiago,
Zapatuetan umearekin egon nahi dut,
Nire irlan,
etxeko liburutegian murgiltzen ez naizenean, behintzat.
Eta ez dut zinera joan nahi
Ez dut etxetik irten nahi
Nire kideak bai
Eta etxera sartzerakoan
Entzun diot nire kideari lo kanta bat ezpainetan,
Nekatuta nago, mangatuta,
Eta ez dakit zer den nire kidea izatea,
Eta, uste dut,
Zakila zein gabe,
Ez naizela Picasso
Ez eguzki begitan,
ez igluaren barruan.
Libreak libre dira
Gu biok gatibu
Librerik hobe dela
Guztiok dakigu.
Bide burukoak
Neukan guztia
Neukan guztia eman dizut
Eta hutsik nago,
Ez daukatsat besterik eskaintzeko inori,
Zuri bakarrik,
Ahaztu zaizkit esanda dizkizudanak,
Ezin naiako orain zerotik beste bati kontatzen hasi.
Esaten didazu etzan behar zarela nire mezuak irakurri ahal izateko
Ni ezin naiz altza be egin
zure bi esaldirekin;
Gogo-ilundu egiten baitzaitut
Aspertu egiten baizaitut
Nirekikoek ez baitizute ezer ekartzen
Eta horien gainean eraiki behar dugu oraina.
Ez didazu bizitzen irakatsi
Hori da aurpegiratzeko dizudan gauza bakarra
Bukatuta nago
Berandu nabil
Eta ez dut ezer lortuko honezkero
Anfora hautsiaren lilurapean ehizatu uste zintudan
Eta hausturaren inkontzientzian zoaz korrika
Gu ez ginen besteak lakoak
Guk dena konpontzen genuen
Guk egun finlandiarrak behar izaten genituen
hizketan luze jarduteko
Gu lagunak ginen
Baina zergatik ez zinen antsietateaz mintzatu?
Zergatik ez askatasun pertsonalaz,
Niri zenidan maitasuna hil zedin aurretik
Zergatik ez zenidan eskatu bidea alda nezan
Hain malkarra bazan?
Berandu jakin dut
Eta engainatuta sentitzen naiz
Memelua
Lerdoa
Ameslari hiltzailea
Ez zaizkit kabitzen sentimenduak berbetan
Ez dut indarrik ez eta adierazteko ere
Koldarra anker diote
Eta zure ankerkeria ari naiz pairatzen
Berandutzearen ankerkeria
Nire gazte denbora xahutuarekin lotzen naiz hemen
musean enbidoka.
Eta zu,
nire mundu eraikia,
haizeak zaroatza
Zelan erresakari beldurrik izan ez dion
Marinelaren batela
« Merde, merde, merde ».
Diote poetek honelakoetan,
Baina ni, hori ere ez,
Ez nauzu poeta.
Hordikiloaren Bluesak
(Beste Blues) bat
Gauero legez
jausi jataz izarrak
betazalakaz batera
behera.
Jausi jataz
gauean gauean legez
betazalak baino beherago
izarrak
jausi jataz
behera
biringanera
oin zoletara
Orpoetatik tenk egiten deustee
behera
lurrera
biringanea baino beheragora
izarrak
zuk utzi ninduzunetik
aurrera
Sudurzut barik... sudurrez aurrera
Ze
sudur punta minduta jakonat
sudur puntu beste barik
ez jakonat beste inon minik
sudur punta baino ez jonat asmaten
bestea minberatzeko
galdu jonat esperantza
hordirik atera naiz
tabernatik
eta zugaz akorduan nabilela
han non joten dudan
sudurrez aurrera
ez aparkatzeko
seinalearen kontra
Horregatik
utzi nauzulako gauero
joten dot ez aparkatzeko seinalaren kontra
sudurragaz
neure moztasunaren erdian
ez dot eta sentitzen
bihotz erreaz gain
sudurra baino.
Kebrata
Kebrata etorri jast haustura
apurdura kebrata jatost
ez zatika
ez epeka
dena batera bai
baina askotan,
bakoitzean berriro akordura jatosteneko
eta bakoitzean
mangata
haragiak des, arropak amore
Te escribo poemas de desamor
para ver si consigo des amar-te
como tu lo hiciste conmigo
hace tanto...
que se te olvido decirmelo
a tiempo
elurra eta zura
Ez dago
elurrik munduan
lurmenduta nago
ez dago zurik
munduan
harrituta nago
bi bider bizi
Amesetan aurkituko dut lanbroa
ni eragoztera
bere magalean lokartuko naiz
ailedi izan
Baina aurrera noa
bi bider bizi behar orain
eta damu dut
bata akaba jatalako
eta besteari
ezin deutsadalako
abiadarik emon.
ATERIK EZ BAITZEGOEN ZABALIK NONDIK URTEN
- Konpasak ez du balio bularreko labirintoan, Mircea
- Arimaren espazioa besarkadek murriztu eta ematen dute ezagutzera =?= Derrota karta besarkadek erakutsiko digute
Is it a Crime?
... that I still want you (Sade Adu)
pentsatzen nuen
sanfrantziskon bizi nintzenean
hesteak lehertu beharrez
beroaren beroaz
sexu-langileak lekuko/inguruko...
eta polizia faxista
euskal erdaldunak
eta pastileroak
Afrikar beltzak
jipoitzen zituenean
galdetu aurretik
ostegunero goizaldeko ordubietan
eta egia da
neuk ikusi dodalako
ta hori (tamalez) ez dit inork
kenduko
inongo ez epailek
ez MBAk
ez kazetilerok
Baina, itzul gaitezen geurera
Is it a crime?
was it a crime
That I wanted
to want me too Adu?
Nire itsas arte
lizar hostozko
emakume sorginak
utzia ninduen
ni zuri / hari helduta...
Beroa sartzen zen
abuztuko sanfrantziskoko leihotik
ta Sade ordenagailuko musikan
gela urdinean
urdinduan
nire arima legez
ta lehertu beharrez
hesteak
Itxaron zintudan arren
God dummit
ahal adina
eta musua ebakuatu egin zen
urtu
eta zu ez zinen ageri
eta kantatzen nizun
"is it a crime?
and I want you
to love me too
eta zure negar anpuluetan
ezkutatzen zinen
eta ezkutatzen zenigun
zoriona,
handik gero dator gero heriotza gero!
aurrerago
desilusiozko
osin horretan...
erratu egin nintzen
laztana
hain erratu egin nintzen total asko
bizitza oso betekoa
but tell me
is it... a crime?
kjg
Basamortukoak
Basamortu fisikotik nindoan...
Aurkitu egin naiz basamortuan Canetti
zure gamelu amorratuak barik
Baina ez dodaz ikusitakoak
deskribatuko
ez dira hainakoak
beste batzuek eginak dituzte
menturaz zuhurrago
beharbada argiago
Beste bat naiz eta lehengo bera
hautsi da anphora
bukatu da basamortua
bizitza aurrean
eguzkirantz
Oraindik Errari (ta izen gabe)
Beranduago garrenean, oraindik jarraitzen nuen "le vent nous porterat" entzuten, Cantat-malhadadoarena... eta holan nioan:
Bat batean
denborak aurrera egin du
ez naiz konturatu...
amesetan nenbilen eta
zetorkeenarekin,
Eta atzera begiratuta,
lehengo lekuan naizela
beti bertan
ikusi dot
neupe
detaileak handitzen
nabarmentzen
inportante bihur daitezen
eta bihur ditzaten
inguruko bizitza
inkonszientea
No tienes dinero!
No tienes dinero
esan zidan behin kamareruak
ozenkiegi
nire hamaikagarren edari beharrerako
Egoera absolutua ematen zuen
eta agian bazen, ta nik nire alkoholismo intzipientean onartu gura ez
ematen zuen kaleko eskale baten egoera...
"tampoco pasa nada..."
eta tampoco horrek nire aurreko
harrokeria ekarri zidan gogora
hemen naiz
zure semea
besoak ez baina eskuahurrak
zabalik
Zelan esango deutsat cienoari euskaraz
galdua naiz itzulpenetan...
Ausardiaz
Zirkunstantziari egozten diogu
nork bere ausardia faltaren erru
guztia, Gasset larretsia, zein barkabera!
Hortxe dut
aurrean
neska puxka galanta
korrika batean bilatu behar ditut
nire frakasurako
estakuruak
Bai horixe!
seguru mutila duena
edo
ez nintzaiokeela gustatuko
God dummit!
Taberna utzi eta etxera joan nintzen
amesetan.
Bidartekoak
Okerreko Norabidetik
Bidartean 2
My dearest,
I love you
cuando eres bruta,
me haces daño, pero
me gusta verte bruta.
No me gusta cuando
me pones pruebas,
si "respondo" o no,
aunque mi txirula haya
por suerte
pasado la prueba
de la obediencia;
Me gusta prescindir
de las respuestas en la cama
y de los plurales;
me gusta tus abrazos muelles,
esconderme
en tu cuerpo en blando,
en tu ternura,
que siempre veo cuando te miro,
aun vestida,
tras los escotes
intencionados o menos
(yo siempre los miro, soy verde ecologista).
Me gustas... etcetera,
ya lo sabes, sin ninguna duda.
Tu presencia (y ausencia)
me llamea en el alma,
(= en las vísceras
tan caras a mi estomago);
bisontes que pinto
en un pasado y lugares invisibles
y luego me gotean en las comisuras.
No te pido nada porque hay poco
que te pueda dar,
solo admiración
de tu cuerpo,
de tu trabajo,
de tu luz,
de tus pies,
de tu pelo,
de tus pechos,
de tu cuello,
de tus manos,
de tu mirada
(cuando me sonríes, si no también),
aun cuando me preguntas
con un inaccesible "por que te gusta...?"
Que te daré?
nada o poco,
estoy aquí,
solo eso,
como quieras, cuando quieras;
no me tengas precaución;
a mi solo me pone tu libertad y tu deseo
Deséame y ya!
creo que te quiero,
pero no te convenceré,
no lo intentaré;
Ese error ya lo hice,
hace tiempo
en otro tiempo
muerto.
My dearest,
I love you
cuando eres bruta,
me haces daño en el..., pero
me gusta verte bruta.
sé que tienes otro camino que andar... pero...
aquí te estoy...
muxua, as usual.
Bidartean 3
Gabon laztana,
Agradezco infinitamente
tu presencia y la manera
que has tenido de ausentarte
Huelo la antigua ciudad Griega
Palpitar aún
En esta Barcelona
Timadora, mezquina pero
Qué cosmopolita!
Ze polita!
Oliendo el humo de mi tabaco
Ya prohibido.
Que me recuerda
Como me lo susurras tú
Dulcemente
Con tu voz
Cada vez
Mas esquiva
Y cansada de sutilezas
Que no ocupé
Tu curiosidad
Masculinamente
De besos y arena
Amalgamados en bloques
De imagístico amor
Que se despide
De una posibilidad
Apenas soñada
Tan deseada
Que se desvanecerá
En mi distancia
Y quizá destelle
Algún casi recuerdo
En lontananza
Si nos vemos
Entre brumas y veras
En algún concierto
Más adelante
Te agradezco
Infinitamente
Que a mi fracaso
Y tu desinterés
Le añadas esa sonrisa
Que quiere decir:
ya! pero vale
Bidartean 4
Estás en mi cama,
en el colchón que creí
quizá iba a suplir
alguna deficiencia mía
del pasado
Estoy en el ordenador,
me he levantado
anudada la soledad en mi garganta,
veo que te vas
que quizá nunca has venido,
perdí mis oportunidades,
quizá en Paris, quizá en Toulouse,
no lo sabré,
tu curiosidad ya se cebó,
oigo a Fito
("todo mi universo esta debajo de tu ombligo")
y espero bebiendo un poco mas de vino.
Besos maitea,
("de afrika a tarifa cuesta mucho mas dinero")
estoy aqui,
("no siempre lo urgente es lo importante")
te he esperado
contra tu voluntad
unos varios meses,
y ya te vas, claro.
a veces me chillas,
a veces, no solo en público,
pago mi deuda
o la deuda de mi entrepierna,
veo tu juicio sobre mi vulgaridad
no hay que perder la esperanza,
quizá se encuentre a esa otra persona
quizá sí, o no, o las dudas, o el miedo, o la soledad;
yo te encontré,
tu a mi no;
me buscaste tú, pero no se el por qué
sé que estoy aquí,
escribiendo líneas, tu roncas
con tu piel aterciopelada,
tu magnifico trasero,
y tu cuerpo de mujer ya
(por fin
para mi regocijo
desde que deslicé mi mano sudorosa
para abajo)
no tan joven,
y sin embargo,
tan plena,
que aun me gustaría
llenar con más
embarazándote
de mango y de cafe...
pero se acaba, parece, o no empezó.
menos mal que no me has pedido
una dedicatoria
al ultimo de mis exagerados regalos,
a mis músicas con significación
casi designificadamente insignificantes,
que de tanta espera de juicios
se quedan secas,
de tonos y compases;
tan poco que ver,
con su intención primera,
con mis intentos de acomodarme a ti;
parece que nunca llego.
La primera linea de la des-dedicatoria
hubiese sido:
sirena mia,
sueño de Sade Adu y Miquel Gil
escondidos remakes de Piaff y romanceros gitanos
(hain gurako nuke batzuetan swich off egin)
sueño de lunas crecientes
en Sanfran
donde entremezclaba la ensoñación
de mostrarte lo que tu ya de sobra conocías,
y las palizas que la Ertzaintza da a los africanos
todos los viernes,
por servir a los buenos ciudadanos españoles
(Que Cantimpalo está más cerca
que Nigeria
y tienen más derechos, oye!)
Y esto no se lo pude explicar
tampoco
a mi hijo de seis años;
Lo de las putas sí, esas sólo están trabajando.
gestionemos, gestionamos
decidimos, más o menos:
"tristeza congénita" esan zeneustan atzo.
Ya me alargo, y no se si te he dicho:
que te quiero
(perdona, no te lo diré más)
qué pena, se me acaba el texto.
quizá algún día me visites,
mientras tanto,
iré quemando tus inciensos,...
Bartzelonatikoak
Erritualak
Bartzelona tipitik nenbilela
ikusi dut
neska ez hain gaztea
kirolari orraztuaz
mozorroturik
musika entzuten mp3etatik
Pozarren, eguzkitsu,
erdi footing erdi pasitan
eta pentsatu dut
neuk ere bete behar dut
hutsarte hau, Oteiza,
erritualez
